مسعود حیدری

پروفسور مسعود حیدری در سال 1315 در شهر قزوین متولد شده است. تحصیلات دبیرستانی خود را در مدرسه دارالفنون تهران که موسس آن امیرکبیر بود گذراند. برای ادامه تحصیلات دانشگاهی وارد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران شد. دوره لیسانس را که سپری کرد در ادامه آن به تحصیلات تکمیلی پرداخت.

در دوره تحصیلات تکمیلی به عنوان رتبه اول انتخاب شد. به خاطر رتبه اول برای ادامه تحصیل به کشور امریکا اعزام شد. دوره کارشناسی ارشد علوم اداری و مدیریت بازرگانی را در امریکا گذراند. در دوره دکترا رشته توسعه اقتصادی را انتخاب کرد. دکترا را در دانشگاه پیتسبورگ در ایالت پنسیلوانیا به پایان رساند.   

دکتر مسعود حیدری پدر علم مذاکره ایران شناخته شده است. مسیر علمی ایشان به این دانشگاه ختم نخواهد شد. پس از گرفتن دومین مدرک دکترا توسط مسعود حیدری برای گذراندن دوره قراردادهای بین الملل وارد دانشگاه لاهه شد.

پدر علم مذاکره ایران پس از بازگشت به وطن، به تدریس در دانشگاه های مختلف کشور پرداخته است. بیش از ۵۴ سال سابقه، به عنوان یکی از پرسابقه ترین اساتید علم مدیریت در کشور شناخته شده است.

 ایشان علاوه بر تدریس در دانشگاه، به عنوان مشاور و مذاکره کننده، در بیش از ۳۷۵ قرارداد بین المللی حضور داشته اند. کتاب اصول و فنون مذاکره، اثر پرمخاطب این استاد گرانقدر در زمینه مهارت های اصول و فنون مذاکره است كه توسط انتشارات سازمان مديريت صنعتي منتشر شده است.

پروفسور عضو هیئت علمی سازمان مدیریت صنعتی از دهه 60 تا به امروز بوده است. وی از بنیان گذاران موسسه برنامه ریزی ایران وابسته به سازمان برنامه است. موسسه تحقیقات اقتصادی دانشگاه تهران نیز پروفسور حیدری را به عنوان هیئت علمی در کنار خود داشته است.

مسعود حیدری تا به امروز آثار مکتوبی را به چاپ رسانده است. از این آثار می توان به عناوین تاثیر اوضاع سیاسی جهان و سیاست دولت‌های بزرگ در جنبش مشروطیت ایران، تئوری‌های سیاسی انقلاب‌های آمریکا و فرانسه (اهمیت و نقش برنامه‌ریزی در مدیریت)، شناسایی در حقوق بین‌المللی عمومی، اصول و فنون مذاکره، بسته آموزشی اصول و فنون مذاکره با گرایش مذاکرات خارجی، اقتصاد عمومی و اقتصاد ایران، گزارش تحلیلی وام‌ ها و سرمایه ‌گذاری‌ های ایران در خارج از کشور و… اشاره کرد.

پروفسور چندین سابقه اجرایی را نیز در پرونده کاری خود دارد. وی مشاور ارشد و آنالیست ارشد وابسته در سازمان مدیریت صنعتی در امور انتقال تکنولوژی و همکاری ‌های صنعتی و مذاکرات و قراردادهای بین ‌المللی، مشاور ارشد سازمان مدیریت صنعتی، معاون ایرانی دبیر کل اتاق مشترک بازرگانی و صنعتی سازمان همکاری‌های منطقه‌ای توسعه اقتصادی، مدیر گروه تحقیق در اقتصاد بین‌المللی و گروه تحقیق در موانع توسعه اقتصادی ایران در موسسه تحقیقات اقتصادی دانشگاه تهران سریاست شورای راهبری همایش بزرگان مذاکرات تجاری ایران و… بوده است.

نوشته مسعود حیدری اولین بار در ثروت آفرینان. پدیدار شد.

اسدالله عسگر اولادی      

اسدالله عسگر اولادی از برجسته ترین بازرگانان ایرانی، معروف ‌ترین صادر کننده خشکبار ایران، عضو اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران، رئیس اتاق بازرگانی و صنایع ایران و چین است. برخی او را یکی از ثروتمندترین افراد ایران به ‌شمار می آورند. صادرات پسته، زیره، میگو، میوه‌جات خشک و خاویار و واردات شکر و لوازم خانگی مهم ترین فعالیت اقتصادی ایشان است.

 با همه این فعالیت ها  عسگر اولادی خود را بازرگان کوچکی می ‌داند. عسگر اولادی از اقتصاد بازار، توسعه صادرات و از بخش خصوصی حمایت می ‌کند. او از منتقدان سیاست‌ های اقتصادی برخی دولت ها بوده است.

اسدالله عسگر اولادی در سال 1312 در شهر تهران متولد شده است. خانواده او در سطح پایین جامعه قرار داشتند. پدرش مغازه عطاری داشته است. او سه برادر داشته که هر سه از سنین کودکی وارد بازار شده اند. آنها روزها کار می کردند و شب ها را به درس خواندن سپری می کردند.

پس از پایان دوره دبیرستان تصمیم به شرکت در دانشگاه گرفت. او در رشته ادبیات پذیرفته شد اما به مباحث اقتصاد بیشتر علاقه داشت. کلاس های دانشکده ادبیات را که صبح ها بود شرکت می کرد اما به خاطر علاقه به اقتصاد کلاس های دانشکده اقتصاد را هم حضور می یافت. اولین تجارتش را با کنجد آغاز کرد. کنجد را به نانوایی محل فروخت. این تجارت عسگر اولادی سود خوبی برای او داشت. این سود در پانزده سالگی نصب او شد.

در سال 1334 در یک شرکت که فعالیتش صادرات بود شروع به کار کرد. کار در این شرکت باعث علاقه مندی او به صادرات شد. برای فعالیت در حوزه صادرات پولی نداشت. تنها دارایی او یک خانه بود. خانه ای که خانواده او در آن زندگی می کردند. در همان سال تصمیم به تاجر شدن گرفت. اتاق بازرگانی برای گرفتن کارت بازرگانی شرایط سنی داشت.                  

نایب رئیس اتاق وقت طبق قانون باید عسگر اولادی را امتحان می کرد. از او 20 سوال پرسیده شد. تمامی سوال ها را بدون هیچ کم و کاستی پاسخگو بود. کمتر از سه دهه بعد در همان اتاق بازرگانی نایب رئیس اتاق شد.

کار صادرات را دو سال بعد با خرید یک حجره شروع کرد. رشته خشکبار را انتخاب کرد. او نزدیک به شش دهه است که در کار صادرات خشکبار فعالیت می کند. اولین محصولی که صادرات آن را شروع کرد زیره بود. اولین مشتری او در کشور سنگاپور بود. با اتاق بازرگانی های کل دنیا نامه نگاری انجام داد و از این روش به دنبال خریدار گشت.  

محصولات بعدی که عسگر اولادی به صادرات آن ها روی آورد پسته و کشمش بود. هنر عسگر اولادی در تجارت، خوش حسابی او بود. او تاجری بود که با اصول خودش تجارت می کرد.  

نوشته اسدالله عسگر اولادی       اولین بار در ثروت آفرینان. پدیدار شد.

احد عظیم زاده

احد عظیم زاده متولد سال 1336 در شهرستان اسکو است. در هفت سالگی پدرش را از دست می دهد. شرایط مالی خانواده اصلا شرایط مناسبی برای زندگی نبوده است. روزها کار می کرده و شب ها درس می خواند. قالیبافی حرفه ای بود که او از آن کسب درآمد می کرد.او زحمات زیادی در زندگی متحمل شده است.

كارش را با به دوش كشيدن پشتي و قالي ‌هاي كوچك و بردن آن از اسفنجان يا اسكو براي فروش آغاز كرد. در آغاز كار از هر كدام از آنها يك يا دو تومان سود مي‌ كرد. پنج سال اين چنين سخت كار كرد. بسيار دشوار بود اما پشتكار و اعتقاد به هدف با توكل به خدا تحمل سختي‌ ها را آسان مي‌كرد. در 18 سالگي توانست 20 هزار تومان پس‌انداز كند، اما فشارها همچنان ادامه داشت تا اينكه مجبور به ترك تحصيل شد. در اين فكر بود كه سرمايه ‌اش را افزايش دهد تا بتواند كاري كند.

او مي ‌خواست يك كارگاه فرشبافي راه بيندازد. سراغ پسرعموي پدرش رفت و از او 20  هزار تومان قرض كرد و 60 هزار تومان هم از بانك وام گرفت. سرمايه‌اش جمعا شد 100 هزار تومان. وقتي اين پول دستش آمد تازه به فكر افتاد كه چه کاری انجام دهد. چه ايده جديدي داشته باشد. ماه‌ ها به کار فكر كرد.

او شنيده بود آلمان مركز تجارت فرش است. ويزا گرفت و به هامبورگ رفت و آنجا مستقر شد. به سالن‌ ها و انبارهاي فرش آنجا سرزد و با سليقه‌ ها آشنا شد. آنجا به او گفتند ثروتمندان براي خريد و فرش به سوئيس مي ‌روند. ويزاي 15 روزه سوئيس گرفت و به ژنو رفت. عظیم زاده زبان سوئیسی هم نمي ‌دانست. در هتل با تاجري آشنا شد. تاجر ايده اصلي را به او داد. ایده تاجر بافت فرش گرد بود. در آن زمان در ایران فرش گرد بافته نمی شد.

عظیم زاده با گرفتن ایده به روستای خودشان رفت و ساختمانی اجاره كرد. شروع به بافتن فرش گرد كرد و چند نمونه كه بيرون آمد سر و كله تاجران آلماني پيدا شد و تاجران به اسفنجان آمدند. در اولين معامله به عظیم زاده 6.5 ميليون تومان نقد پرداختند و شش ميليون تومان هم چك دادند.

سرمايه عظیم زاده که 100 هزار تومان بود و 80 هزار تومانش قرض بود در كارخانه اجاره ‌اي اين چنين سود كرده بود. صادراتش را به آلمان، ايتاليا، سوئيس، انگليس، بلژيك و ديگر كشورها آغاز كرد.او برای الهام گرفتن، از موزه فرش در کشورهای مختلف بازدید کرد. از طرح ها عکس می گرفت و از تلفیق طرح ها ایده نو ایجاد می شد. در مدتی که کار کرده بود به سلیقه مشتریان شناخت پیدا کرده بود.

عظیم زاده اصول کارش را بر پایه احترام به مشتری بنا کرده بود. او می گوید پیش مشتری مانند سربازی که جلوی یک تیمسار خبردار می ایستد با احترام خواهم ایستاد. در کار اتکای او اول به خدا و دوم به ایده، تفکر، پشتکار و  ریسک پذیری خودش بوده و است. با سفر به کشورهای اروپایی ایده ساخت یک هتل به ذهنش خطور کرد. تمام مصالح این پروژه ساختمانی از خارج آمده است.

او 2 بار برنده تنديس الماس بزرگ ‌ترين بيزينس‌من جهان شد و بزرگ ‌ترين صادركننده فرش كشور انتخاب شده است. افتخارش یتیم نوازی است. جزء 100 کارآفرین برتر ایران است. احد عظیم زاده اشتغالزایی را دوست دارد.

نوشته احد عظیم زاده اولین بار در ثروت آفرینان. پدیدار شد.